Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Τζογαδόροι


Σε μιά Χριστουγεννιάτικη Ρεβεγιόν του δικαστηρίου μας γνώρισα τον Γερουσιαστή της Νέας Υερσέης Πίτερ Ροντίνο. Ήταν υπεύθυνος για ζητήματα μετανάστευσης. Όσοι τον θυμούνται ξέρουν τι υπέροχος άνθρωπος υπήρξε. Ήταν από γονείς Ιταλούς μετανάστες. Αγαπούσε πολύ τους Έλληνες και γίναμε καλοί φίλοι. Μού έλεγε <<να πείς στούς φίλους σου τούς λαθραίους (κρύβαμε τότε και εμείς έναν φίλο) να μη φοβούνται. Τούς ξέρουμε όλους και τους παρακολουθούμε . Όσο είναι Νομοταγείς δεν τους πειράζει κανένας. Μόνον άν μας γίνει καταγγελία είμαστε υποχρεωμένοι να δράσουμε>>. Αυτός που κρύβαμε εμείς ήταν δυστυχώς τζογαδόρος. Δούλευε και τάριχνε όλα στα ζάρια. Τσακώθηκε ένα βράδυ με τους άλλους παίχτες και κλήθηκε η Άμεση δράση. Τον τσακώσανε και έκαμε φυλακή αρκετό διάστημα και αμέσως μετά τον έδιωξαν. Ο Γερουσιαστής φίλος μου δεν ασχολήθηκε κάν με την περίπτωσή του γιατί θα ήταν μάταιο.  Ζεί στο Μαρκόπουλο Αττικής αλλά  ο άντρας μου (ήταν δικός του φίλος) έκοψε την σχέση   μαζί του από τότε γιατί δεν τον άκουγε και μας εξέθεσε σίγουρα και εμάς με τα καμώματά του. Μου έλεγε ο Γερουσιαστής <<αν κάποιοι παραδοθούν από μόνοι τους και πληρώσουν τα  έξοδα της επιστροφής τους στην Ελλάδα θα μπορούν να επιστρέψουν νόμιμα αν προσκληθούν από κάποιον>> . Πολλά παιδιά με εμπιστεύθηκαν όταν τους το είπα και κατάφεραν να επιστρέψουν ως Νόμιμοι μετανάστες. Ο καλός μου φίλος έχει φύγει πλέον από τη ζωή αλλά τον θυμάμαι γιατί βοήθησε πολλά παιδιά δικά μας.

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Εικονικοί Γάμοι


Οι ναυτικοί που την κοπάναγαν από τα καράβια, ζούσαν την αγωνία της προδοσίας και της απέλασης. Έτσι συχνά κατέφευγαν σε εικονικούς πολιτικούς γάμους με κοπέλες πρόθυμες να τους βοηθήσουν πάντοτε βέβαια με τσουχτερό αντίτιμο. Μιλάμε για Αμερικανίδες όχι Ελληνίδες. Παρόλο που προσέγγιζαν Ελληνοπούλες και ήταν όλοι τους ομορφόπαιδα, οι κοπέλες αυτές τους έβλεπαν με καχυποψία και δεν ανταποκρίνονταν ποτέ σχεδόν. Την ίδια αντίληψη είχαν και οι γονείς τους όχι μόνο επειδή ήταν παράνομοι στη χώρα αλλά κυρίως επειδή ήταν Ναυτικοί. Ποτέ δεν μπόρεσα να αιτιολογήσω αυτή την αντίληψη γιατί εγώ που βοήθησα πολλά από αυτά τα παιδιά λόγω επαγγέλματος, τα θεωρούσα όλα τους τίμια και θαυμάσια πλάσματα. Άλλωστε εγώ παντρεύτηκα μηχανικό του εμπορικού Ναυτικού και δεν μετάνιωσα ποτέ.   Κάποιες φορές αυτοί οι εικονικοί γάμοι κατέληγαν σε παράφορο έρωτα και σε υπέροχες οικογένειες. Πολλές φορές όμως αρνούνταν οι κοπέλες να συμφωνήσουν σε διαζύγιο και εκβιαστικά αποσπούσαν μεγάλα χρηματικά ποσά για να δώσουν στον άνδρα την ελευθερία του. Έκαμα πολλές φορές τον διερμηνέα σε τέτοιες υποθέσεις διαζυγίων και ζούσα το δράμα αυτών των παιδιών που πάλευαν να ξεμπλέξουν. Όταν κάνω αναδρομή στο παρελθόν σκέφτομαι τι λύσσα κι αυτή για την Αμέρικα μας είχε πιάσει όλους  μας. Η φτώχεια βέβαια μας έδιωξε από τον τόπο μας αλλά δεν ξέρω αν άξιζε τελικά τον κόπο. Θα ξαναγυρίσω στούς ναυτικούς μας.